Baraneee

Pavilion Dessert
چنان از دسری استرالیایی که توسط پسری استرالیایی ساخته و پرداخته شده میگن که هوش از سرم میره برای حداقل دیدنش، حالا اگه حتی چشیدنشم ممکن و میسر نباشه و اما از اونجا که میگن خدا دعاهای مربوط به شکم رو زود جواب میده، یکی دو ساعتی بیشتر نگذشته که پریسکا دعوتم میکنه به تست غذاها و شیرینی ها و کیک های مهمونی دیشبشون که حالا بقایاشو با خودش به دپارتمان اورده برای استفاده ی عموم!!! و خوب از اون بین چشمم و دلم گیر میکنه به بندِ کمندِ همین خوش آب و رنگی که میبینین...
البته نه اینکه حالا از خیرِ بقیه ی غذاهای لهستانی و ایرانی و آلمانی و کره ای و اینا بگذرم ها، نه، فقط عنایات ویژه م رو مبذولِ این دسر میکنم و بازم اما مثل همیشه و هر دفعه ای که پیِ زیبایی و اسم و رسم رفته م، حاصلش چیزی نیست جز با سر به زمین خوردن و شکست اندر شکست...
نمیگم بدمزه بود ولی اصلا و ابدا اون چیزی نبود که من تو ذهنِ رویاپردازِ خودم ساخته و پرداخته بودم...یعنی در واقع خوشمزه ترین قسمتش همون میوه های رنگو وارنگیه که روشه وگرنه طعم بقیه ش تشکیل شده از سفیده ی تخم مرغی که انقدر زده شده تا بصورت یک لایه کف سفید رنگِ یکنواخت دراومده(Baiser) با مقادیر معتنابهی شکر که اونو شیرین و قابل خوردن میکنه...
ایندفعه هم نهایتا به اونجایی میرسم که باز بخودم یاداوری کنم: هر چیزی که خوشگله، الزاما خوشمزه و یا مفید نیست و اینا مقوله هایی کاملا متفاوت هستن و اما پُرواضحه که میدونم و شک ندارم که جایی که چندان هم دور نیست، باز قراره این اصلِ گاها مهم، رو به دست فراموشی بسپرم...