نوشته اند سپاس بودنت را، اینجا، برای من...
من اما چه بگویم؟ سپاس دارد مگر این همه نبودنت؟

گاهی مشتی سنگ می شود تمام دلخوشی پیرزنی...
و سینی کوچکی که بار تمام سنگهای این سالهای زندگی اش را بر دوش می کشد