از پریسکا هیچی هم که یاد نگرفته باشم، صبحونه، نهار، عصرونه خوردن و بطور کلی زندگی کردن پشت میز کامپیوترو خوب فرا گرفته م...
وسط اینهمه ترکیب رنگارنگِ باربط و بی ربط، بزارین منم یه اختلاطِ عجیب ولی خوشمزه رو بهتون معرفی کنم: نون پنیری با آوکادوِ یه کم نارس که طعم پسته ی خام رو میده و آدم رو بیاد تمام و تک تکِ روزهای گرمِ تابستونی میندازه که فصل پسته بود و پسته ی گُلِ تازه، نقل مجلس خانه و خانواده بود و البته و صدالبته که عضو سفت و سختِ سفره ی نون تازه و پنیرِ همون خانواده....
خلاصه که در این دورانِ قحطی خاطره های خوش، این صبحونه ی دستپاچه ی جلوی کامپیوتر، حال خوشی داشت که خواستم ثبتش کنم برای خودم، تا به همیشه...